W ciągu ostatnich trzech dekad w ekonometrii stosowanej zapanowała tzw. Rewolucja Wiarygodności (Credibility Revolution), przypieczętowana Nagrodą Nobla z 2021 r. (Card, Angrist, Imbens). Paradygmat ten niemal całkowicie zdominował publikacje w "Top 5", kładąc nacisk na identyfikację przyczynowo-skutkową (tzw. design-based approach: IV, RDD, DID, RCT) z pominięciem formalnych modeli teorii ekonomicznej (tzw. reduced-form). W efekcie, badacze często estymują jedynie LATE (Local Average Treatment Effect). Główną alternatywą jest ekonometria strukturalna (reprezentowana m.in. przez Heckmana, Deatona, Wolpina), która wymaga specyfikacji i estymacji głębokich parametrów strukturalnych (np. funkcji użyteczności, technologii) wywodzących się wprost z modeli teoretycznych, co odbywa się kosztem konieczności przyjęcia silniejszych, często nietestowalnych założeń (np. o formie funkcyjnej). Należy żałować dominacji paradygmatu Credibility Revolution nad modelowaniem strukturalnym we współczesnej mikroekonometrii stosowanej.W ciągu ostatnich trzech dekad w ekonometrii stosowanej zapanowała tzw. Rewolucja Wiarygodności (Credibility Revolution), przypieczętowana Nagrodą Nobla z 2021 r. (Card, Angrist, Imbens). Paradygmat ten niemal całkowicie zdominował publikacje w "Top 5", kładąc nacisk na identyfikację przyczynowo-skutkową (tzw. design-based approach: IV, RDD, DID, RCT) z pominięciem formalnych modeli teorii ekonomicznej (tzw. reduced-form). W efekcie, badacze często estymują jedynie LATE (Local Average Treatment Effect). Główną alternatywą jest ekonometria strukturalna (reprezentowana m.in. przez Heckmana, Deatona, Wolpina), która wymaga specyfikacji i estymacji głębokich parametrów strukturalnych (np. funkcji użyteczności, technologii) wywodzących się wprost z modeli teoretycznych, co odbywa się kosztem konieczności przyjęcia silniejszych, często nietestowalnych założeń (np. o formie funkcyjnej).